امامی جوان در مصاف با شیاطینی مکّارهمانطور كه متون تاریخى تصریح كرده اند مامون بزرگترین و مهمترین خلیفه عباسى و داناترین، دور اندیش ترین و مكارترین آنان بوده است .او پس از آنكه به اشتباه گذشتگانش در رفتار با ائمه اهل بیت علیهم السلام پى برد، تلاش نمود كه با آنان به روشى نو، و در نوع خود بى نظیر، كه در پس آن نیرنگى سخت تر و توطئه اى بزرگ تر نهفته بود رفتار كند.مامون به گردآوردن علماء و اهل كلام خصوصا از معتزله، كه اهل محاجه و جدل و موشكافى مسائل بودند، اهتمام مى ورزید تا آنان امام رضا علیه السلام را محاصره كنند و در گفتگوها و مباحثاتشان ، آن حضرت را در خصوص بزرگترین مدعاى خود و پدرانش كه داشتن علم خاص به علوم و آثار پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله بود، شكست بدهند.هدف نهائى او این بود كه با شكست یافتن امام رضا علیه السلام در مسأله امامت، مذهب تشیع سقوط كند و براى همیشه ستاره شیعه و امامان آن خاموش گردد و به این ترتیب بزرگترین منبع و مصدر مشكلات و خطراتى كه مامون و دیگر حاكمان غاصب و ستمگر را تهدید مى كند، از میان برداشته شود.بعد از رحلت امام رضا علیه السلام نیز، این مرد در جهت رسیدن به همان مقاصد، راه خود را ادامه مى دهد و از همان خط مشى پیروى مى كند و توطئه هاى خود را علیه حركت تشیع و موقعیت اجتماعى آن كه به طور كلى حكومت عباسیان را تحت تاثیر قرار مى داد، تعقیب مى نماید.با نگاهى كنجكاوانه به سیر حوادثى كه بین امام جواد علیه السلام، از یك سو، و هیات حاكمه و در راس آن، مامون خلیفه عباسى، و پس از او، برادرش معتصم، از سوى دیگر جریان یافته بود، به میزان اصرار و حرص شدید حكومت در زدن ریشه امامت پى مى بریم، كه گاهى از راه تهى جلوه دادن آن از محتواى علمى، كه مهمترین عنصر و بزرگترین پا

((گمان نكنيد شهدا رفتند و ما مانديم ، شهدا ماندند - و جاودانه شدند -
و زمانه ما را با خود برد ))         
                  (شهيد بزرگوار مرتضي آويني)

ان شاء الله با درج نظرات خود مارا در
ارائه ي هرچه بهتر مطالب ياري فرماييد

((گمان نكنيد شهدا رفتند و ما مانديم ، شهدا ماندند - و جاودانه شدند -
و زمانه ما را با خود برد ))         
                  (شهيد بزرگوار مرتضي آويني)

ان شاء الله با درج نظرات خود مارا در
ارائه ي هرچه بهتر مطالب ياري فرماييد

عبادت امام رضا (ع)علی بن موسی الرضا علیه السلام داناترین، با سخاوت ترین و بزرگوارترین مردم از جهت اخلاق و رفتارهای انسانی بود.یاد خدا در همه حالرجاء بن ضحاک سرپرست مأمورین آوردن امام رضا علیه السلام از مدینه به خراسان، ضمن بیان مشروحی از عبادات شبانه روزی امام رضا علیه السلام در مسیر راه، می گوید:«فو الله ما رأیت رجلا کان اتقی تعالی منه، و لا اکثر ذکرا لله فی جمیع اوقاته منه، و لا اشد خوفا لله عزوجل منه.؛ «سوگند به خدا، مردی را ندیدم که با تقواتر از حضرت رضا علیه السلام باشد، و در همه ی ساعات بیشتر از او به یاد خدا باشد، و بیشتر از او از خدا بترسد.» [1]روزه امامابراهیم بن عباس در ضمن شرح حالات امام رضا علیه السلام می گوید:امام اکثر شبها از آغاز تا بامداد، به عبادت و مناجات با خدا اشتغال داشت، بسیار روزه می گرفت، و روزه ی سه روز در هر ماه را ترک نمی کرد، و می فرمود:«سه روز روزه گرفتن در هر ماه، معادل روزه گرفتن همه ی روزهای سال به حساب می آید» [2]گریه بر امام حسینامام رضا علیه السلام فرمودند: همانا روضه امام حسین علیه السلام پلک چشمان ما را مجروح کرده و اشک ما را جاری و عزیز ما را در سرزمین کربلا ذلیل و غم و اندوه را تا روز قیامت برای ما بجای گذارد.پس برای مثل حسین علیه السلام باید گریه کنندگان گریه کنند، و ناله کنندگان ناله کنند، که گریه برای او گناهان بزرگ را می ریزد. [3] [4] .دعبل خدمت حضرت امام رضا علیه السلام آمد. آن حضرت درباره ی شعر و گریه بر سیدالشهداء کلماتی چند فرمودند، تا اینکه فرمودند:ای دعبل، کسی که بر مصائب جدم حسین علیه السلام گریه کند خداوند گناهان او را می آمرزد. آنگاه حضرت رضا علیه السلام بین حاضرین و خانواده ی خود پرده ای زدند تا بر مصائب امام حسین علی